Αυτήν τη φωτογραφία την βρήκα σε μια παρουσίαση powerpoint με αστείες εικόνες που μου έστειλε κάποιος φίλος. Συγγνώμη αλλά δεν βρήκα τίποτα το αστείο σ' αυτή τη φωτογραφία. Απλώς σοκαρίστηκα κι ενώ γελούσα με τις προηγούμενες φωτογραφίες, ξαφνικά, μια λύπη με κυρίευσε. Βέβαια σε εμάς τα καλοπερασμένα παιδάκια του δυτικού κόσμου, οι εικόνες αυτές μας φαίνονται γελοίες. Εν αντιθέση, δεν μας φαίνεται καθόλου γελοίο το ότι κατασκευάζουμε πλαστικά μπουκάλια και συσκευάζουμε σε αυτά νερό για να το πουλήσουμε.
Προφανώς έχουμε ξεχάσει τι θα πει φτώχεια. Και δεν εννοώ φτώχεια του στυλ "δεν έχω λεφτά να πάρω αυτοκίνητο" ή "δεν έχω λεφτά να πληρώσω το λογαριασμό του κινητού μου τηλεφώνου" ή "τα οικονομικά μου δεν μου επιτρέπουν να πάρω τo Α γκατζετάκι" ή "πως θα πάρω στο καμάρι μου Levis".
Εννοώ να μην έχεις να φας. Να μην έχεις να προστατέψει τα πόδια σου και να περπατάς ξυπόλυτος. Για αυτό το λόγο ο εικονιζόμενος κατασκεύασε αυτά τα σαντάλια από μπουκάλια νερού (δείγμα της κενότητας του σύγχρονου πολιτισμού μας). Αυτή η εικόνα πρέπει να μας κάνει όλους μας να ντρεπόμαστε άλλα ταυτόχρονα - και βασικά - θα πρέπει να μας προβληματίζει.
Αυτή την εικόνα ονειρεύονται τ' αφεντικά του πλανήτη για όλους μας. Κι εμείς... απλώς έχουμε να διαλέξουμε.
Ή θα γίνουμε ο εφιάλτης τους ή θα γίνουν ο δικός μας.
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
29 Ιουν 2007
Αυτό λέγεται φτώχεια!
Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο...
Δεν πρόλαβα ν' ασχοληθώ με τα αποκαλυπτικά βίντεο με τις σκηνές βίας από τα αστυνομικά τμήματα. Το έκαναν άλλωστε τόσοι άλλοι και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ. Ήταν πράγματα τα οποία κατά βάθος οι περισσότεροι από μας υποψιαζόμασταν ότι γίνονταν και κάποιο άλλοι είχαν δει κάποια περιστατικά. Όμως όταν τα βλέπεις σε" δημόσια εκτέλεση" ξανά και ξανά, είναι σαν να τρως ένα χαστούκι και ν' αρχίζεις να συνειδητοποιείς την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που θέλουμε να πιστεύουμε.
Γι' αυτό θέλω να πω δυο λόγια στους συμπολίτες μου, που συνειδητά ή ασυνείδητα εξακολουθούν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν αντιλαμβάνονται ούτε το 1% της πραγματικότητας.
Τα πράγματα είναι απλά, αρκεί ν' ανοίξεις τα μάτια σου και να δεις. Αν νομίζετε ότι η αστυνομία και τα σώματα ασφαλείας - όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως - δημιουργήθηκαν για την προστασία και την ασφάλεια του πολίτη καθώς και για την διατήρηση της τάξης... λυπάμαι αλλά απατάστε οικτρά. Η δημιουργία τους βασίστηκε στην ανάγκη κάποιων ομάδων ή προσώπων στο να εξασφαλίσουν την εξουσία και το πλήρη έλεγχο του λαού και να είναι σε θέση να καταστέλλουν τυχόν αντιδράσεις.
Αν ήταν για να καταστέλλουν την εγκληματικότητα και να προστατεύουν τον πολίτη, τότε τα πράγματα ήταν τέλεια. Τότε ο αστυνομικός θα ήταν φίλος του πολίτη (κάποιοι πιστεύουν ότι έτσι είναι τώρα τα πράγματα) κι εμείς θα ζούσαμε σε μια ιδανική κοινωνία.
Την εγκληματικότητα καθώς και οτιδήποτε άλλο κακό υπάρχει στο κοινωνικό σύστημα των ανθρώπων δημιουργείται και προωθείται από αυτούς που λένε ότι το κυνηγάν και το καταστέλλουν. Ξυπνήστε λοιπόν και αμυνθείτε. Αν συνεχίσετε να κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου θα τους δείτε ξαφνικά μπροστά σας, σαν εφιάλτη.
Άιντε σύμβολο αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις μονομιάς,
θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς".
μας τραγουδάει αείμνηστος ο Νίκος Ξυλούρης στο βίντεο που βλέπετε παραπάνω το οποίο αφιερώνω στους συμπολίτες μου καθώς και στους φίλους αστυνομικούς που άθελα τους μπλέχτηκαν στην παγίδα να υπηρετήσουν λάθος αρχές και ιδεώδη.
27 Ιουν 2007
Το θρυλικό Rainbow Warrior της Greenpeace στην Κόρινθο
Το Σάββατο στις 30 Ιουνίου, το πλοίο της Greenpeace, “RAINBOW WARRIOR” ρίχνει άγκυρα στην Κόρινθο και ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό. Γνωρίστε και εσείς το ιστορικό πλοίο-σύμβολο της Greenpeace που έχει πρωταγωνιστήσει σε σημαντικές δράσεις της οργάνωσης για την ανάδειξη περιβαλλοντικών προβλημάτων, και το έχουν επισκεφθεί σημαντικές προσωπικότητες από όλον τον κόσμο, όπως ο Δαλάι Λάμα αλλά και οι U2. Ελάτε στον χώρο μπροστά από το Λιμεναρχείο της Κορίνθου, επισκεφθείτε τον Πολεμιστή του Ουράνιου Τόξου και ενημερωθείτε από τους εθελοντές και τους ακτιβιστές της οργάνωσης για την εκστρατεία της Greenpeace για τη δημιουργία Θαλάσσιων Καταφυγίων. Σάββατο 30 Ιουνίου 2007 Ώρες κοινού: 18.00 – 21.00 
Fax: 210-38.04.008
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
24 Ιουν 2007
Αντίο γλυκιά μας ΕΡΤ.
Η αγαπημένη μας ΕΡΤ όπως την ξέραμε - με τα ποιοτικά ψυχαγωγικά και ενημερωτικά προγράμματα τα οποία σέβονταν τον ακροατή - σύντομα θα είναι παρελθόν. Τι εννοώ; Τα λέει όλα το σημερινό πρωτοσέλιδο της "Ελευθεροτυπίας".
Η συνέχεια εδώ.>>>>>
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
16 Ιουν 2007
Ένα κεράκι για την Βασιλική...
Το "Κάτι τρέχει..." πενθεί για τον άδικο χαμό της.
Αυτός ο χώρος αφιερώνεται στην μνήμη της για να μας υπενθυμίζει το χρέος μας να αγωνιστούμε για ασφαλή και δωρεάν ιατρική περίθαλψη σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Ανάψτε ένα κεράκι αφήνοντας τα σχόλια, τις απόψεις και τις σκέψεις σας, εδώ.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σκέψεις να σου χαρίσω
γιατί με δάκρυα δε μπορώ
να σε γυρίσω πίσω!
Ποτέ μου δεν σε γνώρισα.
Δεν έχει σημασία.
Απλά έμαθα ότι χάθηκες.
Δεν είναι αμαρτία;
Κι απ' ότι λεν οι φίλοι σου,
ήσουν ένα αγγελούδι.
Γι ' αυτό σε διάλεξε ο Θεός,
στον κήπο του λουλούδι.
Διαβάτη του διαδίκτυου,
μην κλάψεις, μην δακρύσεις.
Μα ταπεινά ένα σχόλιο,
αντί κερί ν' αφήσεις!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
15 Ιουν 2007
Αύριο η κηδεία της Βασιλικής.
Τελικά η κηδεία της Βασιλικής θα γίνει αύριο Σάββατο στις 12:00 το μεσημέρι, στα κοιμητήρια Ευόσμου, Θεσσαλονίκης.
Η πληροφορία είναι έγκυρη. Προέρχεται από μια πολύ καλή φίλη της Βίκυς, η οποία με κρατά ενήμερο για τα δρώμενα. Είναι το ίδιο πρόσωπο που φρόντισε να με πληροφορήσει για τον πρόωρο χαμό της.
Φροντίστε να είστε όλοι εκεί!! Ακόμα κι αν δε το αντέχεται! Θα είναι η απάντηση μας για τα όσα συμβαίνουν στο σύστημα υγείας. Όχι της Ελλάδας, αλλά του πλανήτη Γη. Θα είναι η απάντηση μας στην αδιαφορία των ΜΜΕ. Αυτοί τώρα ασχολούνται με τον Χριστόδουλο. Σιγά να μην ενδιαφερθούν για την Βασιλική!!
Και να σας πω κάτι! Και δεν με νοιάζει αν με κατηγορήσουν! Δεν με νοιάζει όπως και να με αποκαλέσουν!
Για άτομα σαν τον Χριστόδουλο ή τα ελεεινά υποκείμενα που μας κυβερνούν, δεκάρα δεν δίνω ότι και να πάθουν. Επίσης ξέρω πολλά άτομα που ζουν για να βασανίζουν τους άλλους. Ούτε γι' αυτούς μου καίγεται καρφάκι. Από διαβόλους έχουμε γεμίσει!! Η άγγελοι μας λείπουν!! Οι ουρανοί έχουν γεμίσει απ' αυτούς και δεν έμεινε σχεδόν κανένας εδώ κάτω στη Γη.
Αύριο το μεσημέρι να είστε όλοι στα κοιμητήρια Ευόσμου για ν' αποχαιρετήσουμε ένα ακόμη άγγελο που έφυγε για τους ουρανούς.
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
9 Ιουν 2007
Η Βασιλική δεν είναι πια κοντά μας! Είναι με τους αγγέλους!
Βρίσκομαι στην πολύ δύσκολη θέση να σας μεταφέρω τα όχι και τόσο καλά νέα για την Βασιλική. Μια φίλη της - την οποία ευχαριστώ πολύ - επικοινώνησε μαζί μου για μου μεταφέρει τα άσχημα νέα.
Παραθέτω παρακάτω τα λόγια της.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΝΕΑ. Η ΒΙΚΟΥΛΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ... ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ... ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΤΙ; ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΓΕΛΟΣ... ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΕΙΠΕ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΜΑΣ; " ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΟΛΑ... ΗΤΑΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ;" ΔΕΝ ΗΤΑΝ 26...ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΧΕ ΚΛΕΙΣΕΙ... ΟΥΤΕ 25 ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ... ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.... ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ... ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΚΙΑ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ... ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ... ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ... ΕΦΥΓΕ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΣΑ ΟΝΕΙΡΑ! ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ... ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ; "ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ...ΕΔΩ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΑ..." ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΡΩΝΙΑ; ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙ ΠΑΛΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ... ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ... ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ...ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΣΕ ΣΕΝΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ... ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΡΩ ΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ... ΤΗΝ "ΜΠΕΜΠΑ" ΜΟΥ... ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑ...
Όμως εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Και χρέος μας είναι να αγωνιστούμε για να σταματήσουμε τον άδικο θάνατο ανθρώπων, εξαιτίας ιατρικών λαθών. Να σταματήσουμε τα φακελάκια και την εκμετάλλευση των ασθενών.
ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ.
Καλό σου ταξίδι Βασιλική. Θα ζεις στη μνήμη μας, θυμίζοντας μας την μεγάλη μας αυτή υποχρέωση.
Ελπίζω να είναι καλύτερα εκεί πάνω. Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
8 Ιουν 2007
The Waterboys - Ζωντανά από Ηράκλειο
Επειδή πολύ στενοχώρια έπεσε τις τελευταίες μέρες και καλό είναι να ξαναφορτώσουμε θετική ενέργεια, δημοσιεύω σήμερα - σε αποκλειστικότητα - αυτό το βιντεάκι του Fisherman's Blues σε ζωντανή εκτέλεση από την χθεσινοβραδινή συναυλία των Waterboys στο Ηράκλειο Κρήτης. Ευχαριστώ τον φίλο Κώστα που είχε την καλοσύνη να μου το παραχωρήσει. Κι απ' ότι μου γράφει ο Κώστας στο e-mail του, ο Mike Scott και η παρέα του έδωσαν ρέστα.
Σας έφτιαξα;
Υπενθυμίζω ότι απόψε το βράδυ παίζουν στην Αθήνα στο Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη" και το Σάββατο 9 Ιουνίου, στο Principal Club Theatre στη Θεσσαλονίκη. Να μην λήψη κανείς. Εγώ πάντως θα είμαι εκεί.
Τι;; Ακόμα είμαι εδώ;;; ΓΕΙΑ ΣΑΣ!! ΕΕΕΕΦΥΓΑ!!!
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
3 Ιουν 2007
Βασιλική. Μια ακόμα Αμαλία.
Με την υπόθεση της Αμαλίας Καλυβινού στραφήκαμε όλοι εναντίον του ελληνικού ιατρικού κατεστημένου. Αλλά ας μην αυταπατόμαστε. Το κακό δεν σταματάει εδώ. Η υπόθεση μιας συμπατριώτισσας μας η οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή ένα βήμα πριν τον θάνατο λόγο ιατρικού λάθους σε δημόσιο νοσοκομείο του Βελγίου, νομίζω δίνει σαφές μήνυμα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό. Είναι διεθνές.
Διαβάστε παρακάτω.
Εφημερίδα ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ
Ηράκλειο Ρεπορτάζ
02 Ιουνίου 2007 - 09:43
Ο λόγος για μια νεαρή συμπολίτισσα μας, την 26χρονη Βασιλική, η οποία νοσηλεύεται αυτή τη στιγμή σε νοσοκομείο του Βελγίου, σε κατάσταση, δυστυχώς, μη αναστρέψιμη. Κι όμως, τα πάντα προμηνύονταν λίγο μόλις καιρό πριν τόσο διαφορετικά... Μπροστά της απλωνόταν μια ζωή γεμάτη με όνειρα και υψηλές προσδοκίες.Είχε εισαχθεί πρώτη στο Τμήμα Πληροφορικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, όπου και ζούσε μόνιμα με την οικογένειά της. Ετοιμαζόταν να φύγει στο εξωτερικό για το διδακτορικό της, το οποίο θα αποτελούσε ένα ακόμη σημαντικό εφόδιο σε ένα μέλλον το οποίο προδιαγραφόταν ήδη λαμπρό. Η μοίρα, όμως, είχε υφάνει το δικό της δίχτυ...
Όλα ξεκίνησαν ένα μήνα πριν, όταν η νεαρή Βασιλική μετακόμισε στις Βρυξέλλες για τη διδακτορική της διατριβή. Στη Θεσσαλονίκη όπου έμενε τον προηγούμενο καιρό, οι αναλυτικές εξετάσεις στις οποίες είχε υποβληθεί έκαναν λόγο για κύστη στο στήθος και η ίδια λάμβανε θεραπευτική αγωγή. Εντοπίζοντας μόνη της διόγκωση, βρέθηκε στο δημόσιο νοσοκομείο των Βρυξελλών, όπου η ιατρική διάγνωση έδειξε καρκίνο του μαστού και συγκεκριμένα λέμφωμα, μία μορφή αντιμετωπίσιμη σε πρώτο στάδιο. Την περασμένη Παρασκευή εισήχθη και πάλι για τη δεύτερη χημειοθεραπεία. Όλα φαίνονταν να κυλούσαν ομαλά. Μόνο που, σύμφωνα με πληροφορίες από το στενό συγγενικό της περιβάλλον, η χημειοθεραπεία δεν έγινε ενδοφλέβια αλλά στη σπονδυλική στήλη τής ασθενούς. «Ιατρικό λάθος», ήταν η πρώτη εξήγηση που έδωσαν, προφορικά τουλάχιστον, στους τραγικούς γονείς τής 26χρονης Βασιλικής - σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες - οι γιατροί του νοσοκομείου, ενημερώνοντας τους μάλιστα πως η νοσηλεύτρια τέθηκε σε διαθεσιμότητα.
Μέχρι και σήμερα η 26χρονη βρίσκεται σε καταστολή, ενώ αύριο το νοσοκομείο αναμένεται να δώσει επισήμως απαντήσεις για τα αίτια και τους λόγους που οδήγησαν στη συγκλονιστική αυτή τραγωδία.
Στο πλευρό της οικογένειας βρίσκονται συνεχώς ιερείς και ομογενείς από την Κρήτη που ζουν μόνιμα στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με τον πατέρα Σπυρίδωνα, που ζει από κοντά το μαρτύριο των γονιών της 26χρονης, οι εξετάσεις είναι συνεχείς, αλλά το νοσοκομείο κρατά προς το παρόν κλειστά τα χαρτιά του. «Η οικογένεια αγωνιά... Περιμένει επίσημες απαντήσεις πιθανότατα το αργότερο μέχρι αύριο (σ.σ. σήμερα), για να ολοκληρωθεί, όπως υποστηρίζουν οι γιατροί, ο κύκλος των εξετάσεων», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πατέρας Σπυρίδωνας.
Ενήμερη για την περίεργη αυτή υπόθεση είναι η ελληνική πρεσβεία στο Βέλγιο, αλλά και το γενικό προξενείο της χώρας μας στις Βρυξέλλες, το οποίο έχει προχωρήσει ήδη στις απαιτούμενες ενέργειες.
Ο πόνος της οικογένειας είναι βαρύς. Ανείπωτος. Αναμένοντας τις επίσημες ιατρικές απαντήσεις, οι ίδιοι δεν μπορούν να πιστέψουν πως μια αντιμετωπίσιμη μορφή καρκίνου σε αρχικό στάδιο οδήγησε την 26χρονη κόρη τους ένα βήμα πριν το θάνατο. Και στην υποψία και μόνο του ιατρικού λάθους, έχουν ήδη κινήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για τη νομική διερεύνηση του θέματος.
Aμείλικτα ερωτήματα.
Παρά τις τραγικές στιγμές που βιώνει, ο πατέρας της 26χρονης βρήκε το θάρρος να σκεφτεί τη δωρεά οργάνων. Οι γιατροί όμως, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, απέκλεισαν το ενδεχόμενο αυτό, με την αιτιολογία ότι τα ζωτικά της όργανα έχουν καταστραφεί. Τα “πώς” και τα “γιατί” παραμένουν τη στιγμή αυτή αδιευκρίνιστα.
Για την 26χρονη Βασιλική ο χρόνος δείχνει να πάγωσε στη δεύτερη χημειοθεραπεία. Όπως όλα δείχνουν δυστυχώς, μονάχα ένα θαύμα θα μπορέσει να την κρατήσει στη ζωή. Τα ερωτήματα στην περίεργη αυτή ιστορία είναι πολλά και βασανιστικά. Ζητούν επίμονα απαντήσεις... Εξηγήσεις για το πώς ένα νεαρό κορίτσι, έχοντας όλη τη ζωή μπροστά του, βρίσκεται αυτή τη στιγμή, δίχως να φταίει σε τίποτε, να παλεύει να κρατηθεί στη ζωή: μια ζωή που φαίνεται να αργοσβήνει, παγιδευμένη ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους ενός νοσοκομείου, πλάι στους γονείς της που προσεύχονται διαρκώς για κείνη...
Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
1 Ιουν 2007
Αποχαιρετώντας την Αμαλία. Όχι την ελπίδα!
Την γνώρισα μέσα από το blog της. Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση το πάθος της για αντίσταση. Αντίσταση στην αρρώστια της, που της στερούσε την δυνατότητα να απολαύσει τις χαρές της ζωής. Αντίσταση στο ιατρικό κατεστημένο, με τους χασάπηδες-γιατρούς, τα φακελλάκια και τον τρελό χορό των φαρμακευτικών εταιρειών.
Έτσι, έπαθα σοκ όταν μόλις προχθές πήρα είδηση ότι η Αμαλία Καλυβινού εγκατάλειψε το μάταιο αυτό κόσμο. Ήταν σαν να έφαγα ένα ηχηρό χαστούκι. Ναι! "Κάτι τρέχει CyberComandante", είπα στον εαυτό μου. Μόνο πως τρέχεις κι εσύ κι έτσι δεν προλαβαίνεις να το δεις.
Νοιώθω ένοχος που διάβαζα τα post της πάντα βιαστικά. Παρ' όλα αυτά δεν μου ήταν δύσκολο να καταλάβω το πως αισθανόταν. Την πίκρα και την απογοήτευση από θεούς και ανθρώπους. Κυρίως από τους ανθρώπους. Από αυτούς που περίμενε να την βοηθήσουν και να την στηρίξουν σεβόμενοι τουλάχιστον κάποιον όρκο που κάποτε έδωσαν.
Δυστυχώς η περίπτωση της Αμαλίας είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ένας κανόνας που θα συνεχίσει να υπάρχει αν όλοι μας μείνουμε άπραγοι.
Σήμερα 1η του Ιούνη, η μπλογκόσφαιρα γιορτάζει τον αγώνα της Αμαλία. Τον αγώνα ενάντια στην ιατρική αδιαφορία. Η Αμαλία μπορεί να έφυγε απ' αυτό το κόσμο, όχι όμως κι από την μπλογκόσφαιρα. Ο λόγος της υπάρχει ακόμα εδώ για να μας υπενθυμίζει την δικιά μας ευθύνη.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΜΑΛΙΑ!!
Διαβάστε εδώ.
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
15 Μαΐ 2007
Eurovision 2007: Αυτό που δεν μας έδειξε η ΕΡΤ.
Δυστυχώς, μέσα στον καταιγιδισμό των διαφημίσεων η ΕΡΤ απέκρυψε μια μοναδική, ευχάριστη και εντυπωσιακή παρουσία στο φετινό διαγωνισμό της Eurovision.
Η ΕΡΤ λοιπόν - που λες και προσπαθεί να συμπληρώσει επ' ευκαιρίας του διαγωνισμού, την βλακεία που απουσιάζει (επί το πλείστον) από τα προγράμματα της κατά την διάρκεια του έτους - δεν παρουσίασε την εμφάνιση των εκπληκτικών (και πολύ συμπαθητικών) Apocalyptica. Έτσι, η αγαπημένη μας ΕΡΤ μας απογοήτευσε για μια ακόμη φορά.
Αφού δεν τους είδατε λοιπόν από την ΕΡΤ, απολαύστε τους από το "Κάτι τρέχει..."
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
13 Μαΐ 2007
Αφιερωμένο στο τσίρκο της Eurovision.
Με μεγάλη μου απογοήτευση πληροφορήθηκα σήμερα ότι δεν βρέθηκε κανένα punk-rock-thrash-death-metal συγκρότημα για να κερδίζει το πανηγυράκι της Eurovision για να σπάσω και πάλι πλάκα με τα μούτρα των παρευρισκομένων και των ελληναράδων θεατών. Πάντως ας μην τα θέλω όλα δικά μου. Πέρυσι το ευχαριστήθηκα. Πολύ πλάκα η υπόθεση!!
Αναπολώντας αυτήν την χρονιά, αφιερώνω το παραπάνω βιντεάκι σε όσους στήθηκαν χθες βράδυ μπροστά στη τηλεόραση τους για να δουν τα σούργελα της Εουρο-Βίζιον (προσέξτε το Βίζίον μην σας κτυπήσει).
Το γκρουπάκι λέγεται Lordi, αλλά οι αμόρφωτοι και οι αγράμματοι το ονομάζουν "Τα τέρατα" (σας λέει κάτι;). Το τραγούδι λέγεται "Blood Red Sandman". Ο "μπαμπούλας" θα μπορούσαμε να το πούμε στα Ελληνικά κι εύχομαι να τους πάρει όλους αυτούς που οργανώνουν το "Τσίρκο της Eurovision", για να ησυχάσουμε!!!
Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
9 Μαΐ 2007
Ο Άρτος ημών ο επιούσιος
Της Τάνιας Γεωργιοπούλου
Μια αποκαλυπτική ματιά στον τρόπο παραγωγής της τροφής μας. Το αυστριακό ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε σε avant premiere στις 14 Μαρτίου στον κινηματογράφο Ideal, στην Αθήνα, καταγράφει με τον πιο ωμό τρόπο πόσο λίγο σεβόμαστε και υπολογίζουμε την τροφή μας.
Όμορφες, καλοζωισμένες αγελάδες βόσκουν κάτω από τις ζεστές ακτίνες του ήλιου σε ένα καταπράσινο λιβάδι. Αυτή η ειδυλλιακή εικόνα όσον αφορά την παραγωγή τροφής (όλοι το ξέρουμε πλέον) υπάρχει μόνο στο μυαλό μας και στις διαφημίσεις και απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Μόνο που δεν μπορούμε ούτε καν να φανταστούμε πόσο μακριά.«Ο Aρτος ημών ο επιούσιος» του Νικολάους Γκεϊάλτερ είναι ένα ντοκιμαντέρ από την Αυστρία που δείχνει αυτό ακριβώς, τη διαδικασία παραγωγής της τροφής μας, απόλυτα βιομηχανοποιημένη, προγραμματισμένη και ελεγχόμενη από hi-tech ανθρώπινες εφευρέσεις, αντικειμενικά χωρίς κραυγές. Άλλωστε, όπως θα καταλάβει όποιος παρακολουθήσει την ταινία, η σιωπή είναι περισσότερο τρομακτική. Το φιλμ κέρδισε το ειδικό βραβείο της Επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ και θα βγει στις αίθουσες στην Ελλάδα τις επόμενες ημέρες.
Ξεκινά με την εικόνα του χώρου αποθήκευσης ενός σφαγείου όπου χιλιάδες ζώα κρέμονται από τα τσιγγέλια, ενώ ένας υπάλληλος ντυμένος σαν αστροναύτης καθαρίζει το πάτωμα με νερό. Περπατάει και καθαρίζει και περπατάει και συνεχίζει να περπατάει... Θα πρέπει να διανύει χιλιόμετρα κάθε μέρα ανάμεσα σε εκατομμύρια κρεμασμένα νεκρά ζώα. Το ίδιο τεράστιο είναι και το θερμοκήπιο στο επόμενο πλάνο, ατέλειωτες οι αγελάδες που στοιβάζονται σε ελάχιστο χώρο, άπειρα τα γουρούνια που μεταφέρονται μέσα στο τεράστιο φορτηγό. Η παραγωγή τροφίμων σήμερα βασίζεται στην ελαχιστοποίηση του κόστους. Και το κόστος μειώνεται όσο μεγαλώνουν τα μεγέθη και η παραγωγή βιομηχανοποιείται. Μηχανές μαζεύουν τη σοδειά, ρομπότ ψεκάζουν τα φυτά και άλλα μηχανήματα καθαρίζουν τα ψάρια. Σύντομα, αποδοτικά, σχεδόν «μαγικά» γίνονται όλες οι δουλειές στη σύγχρονη πλήρως αυτοματοποιημένη διαδικασία παραγωγής τροφίμων. Όλα θα ήταν τέλεια, αν δεν επρόκειτο για ζωντανούς οργανισμούς. Όμως τα μικρά κοτοπουλάκια που ξεδιαλέγονται με εξαιρετική ταχύτητα και μαεστρία και τα «άχρηστα» εξ αυτών καταλήγουν στον κάλαθο με τα σκουπίδια, ενώ τα υπόλοιπα εκσφενδονίζονται στους χώρους όπου θα ζήσουν τη σύντομη ζωή τους, είναι ζωντανά. Και τα μικρά γουρούνια που μπαίνουν στη μηχανή του προκρούστη για να μαρκαριστούν είναι ζωντανά. Και οι αγελάδες που περιμένουν υπομονετικά να αρμεχτούν και τα βόδια που συνειδητοποιούν ότι πρόκειται να πεθάνουν. Αλλά και τα φυτά που ψεκάζονται από ψηλά και τα άλλα που μέσα στα θερμοκήπια «φυτρώνουν» μέσα σε σακούλες γεμάτες λίπασμα και ξεριζώνονται από το τεχνητό χώμα τους μόλις βγάλουν τον καρπό τους, και αυτά είναι ζωντανά. Και κυρίως, αποτελούν στοιχεία του οικοσυστήματος αυτού του πλανήτη. Δεν υπάρχουν μόνο για δική μας «χρήση». Δεν είναι απλώς μηχανές παραγωγής τροφής, είναι οργανισμοί - κομμάτια ενός θαυμαστού κόσμου στον οποίο και εμείς ανήκουμε.
Ο σκηνοθέτης διάλεξε τους φυσικούς ήχους ως μουσική υπόκρουση έτσι ώστε ο θεατής να χάνεται μέσα στο εργαστηριακό hi-tech περιβάλλον χωρίς τίποτα να του αποσπά την προσοχή, να αλλοιώνει την αίσθηση του στεγνού βιομηχανοποιημένου κόσμου. «Ο στόχος ήταν να προβάλουμε τις πραγματικές συνθήκες και να αφήσουμε αρκετό χώρο για σκέψη σε συνδυασμό με μακρινά πλάνα. Οι θεατές μπορούν έτσι να διαμορφώσουν τη δική τους άποψη.»
Και ο άνθρωπος, ένα τμήμα της εργαστηριακής παραγωγής.Οι σκηνές της σφαγής των ζώων ίσως τελικά να μην είναι το περισσότερο σοκαριστικό στοιχείο της ταινίας όπως θα περίμενε κανείς. Πιο απόκοσμο και ανατριχιαστικό είναι το ύφος και η συμπεριφορά των ανθρώπων που χειρίζονται τα ζώα σαν να αγγίζουν ένα οποιοδήποτε αντικείμενο. Η ατμόσφαιρα της αποξένωσης, της εργαστηριακής παραγωγής όπου ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν έχει θέση αναδεικνύεται στην ταινία. Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος του σκηνοθέτη. «Ήθελα να συγκεντρώσω και να παρουσιάσω στο κοινό εικόνες από τη διαδικασία της παραγωγής τροφίμων, παρουσιάζοντας αυτόν τον κόσμο όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενικά. Αυτό που το κάνει συναρπαστικό είναι οι μηχανές και η αίσθηση ότι όλα είναι εφικτά, οι επινοήσεις και η οργανωτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος τόσο κοντά με τον τρόμο και την αναισθησία. Φυτά και ζώα μεταχειρίζονται σαν οποιαδήποτε άλλα προϊόντα, το μόνο που έχει σημασία είναι η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος», λέει ο Nikolaus Geyhalter. To κυριότερο ή μάλλον το μόνο θέμα είναι τα ζώα αυτά να μεγαλώσουν όσο φθηνότερα γίνεται και να φτάσουν στο σφαγείο όσο το δυνατόν «άθικτα» και τα επίπεδα των ορμονών στρες να είναι κάτω από τα νόμιμα όρια. «Κανένας δεν δίνει σημασία αν τα ζώα αυτά είναι ευτυχισμένα ή όχι. Και αν αυτό το θεωρήσετε σκάνδαλο, θα πρέπει να προχωρήσετε ένα βήμα περισσότερο. Μεγαλύτερο σκάνδαλο είναι το πώς ζούμε. Γιατί αυτή η οικονομική «άσπλαχνη» αποδοτικότητα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τον τρόπο ζωής μας», εξηγεί. Με αυτήν την αγορά που όλοι εμείς αποτελούμε, που απαιτεί φθηνά, κομψά άφθονα, τρόφιμα προκειμένου να χορτάσουμε περισσότερο τον καταναλωτισμό παρά την πείνα και τη δίψα μας. Η ποιότητα μετράει πολύ λίγο ή και καθόλου σε αυτή τη διαδικασία. Δεν αποτελεί στόχο της βιομηχανίας, δεν είναι άλλωστε απαίτηση της «αγοράς».
Και αν αγοράζουμε βιολογικά; Ή τρώμε λιγότερο κρέας; Δεν είναι μια αντίδραση, μία αντίσταση σε αυτήν την κατάσταση; «Δεν είναι κακό. Την ίδια στιγμή όμως είναι κάτι σαν «συγγνώμη» γιατί όλοι απολαμβάνουμε τα φρούτα της αυτοματοποίησης και της βιομηχανοποίησης κάθε μέρα, μια πράξη που επηρεάζει πολύ περισσότερους τομείς από το φαγητό», απαντάει ο σκηνοθέτης της ταινίας.
Ο τίτλος της ταινίας έχει άραγε και κάποιες θρησκευτικές προεκτάσεις; «Ο τίτλος παραπέμπει στην ιστορία του πολιτισμού μας και εξαιτίας του θρησκευτικού συσχετισμού που μπορεί κάποιος να κάνει, οι επιπτώσεις του πώς συμπεριφερόμαστε στις φυσικές πηγές αυτού του πλανήτη ή στα πλάσματα συγκατοίκους μας φαντάζουν ακόμα πιο τρομακτικές», λέει ο Nikolaus Geyhalter. «Γιατί βέβαια κάποιος κινεί αυτές τις μηχανές, κάποιος ελέγχει την παραγωγή, κάποιος σκάβει για να θαφτούν τα απομεινάρια της τροφής μας, τα χέρια και τα πόδια των ζώων που δεν χρειαζόμαστε», συμπληρώνει.
Το «Ο Άρτος ημών ο επιούσιος» (Unser täglich Brot) τελικά δεν παρουσιάζει μόνο πώς παράγουμε την τροφή μας, αλλά κυρίως καταγράφει με τον πιο ωμό τρόπο πόσο λίγο τη σεβόμαστε και την υπολογίζουμε... Και ας μη μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν.
Πηγή: "ΟΙΚΟ" - Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Δείξε μου περισσότερα γιατί είμαι περίεργος...
